اِنّا فَتَحْنَا لَکَ فَتْحاً مُّبِیناً

على عليه السلام ، به حسين عليه السلام فرمود: در طلب باران براى ما دعاهايى بفرما.

حسين عليه السلام (رو به خدا آورده ) عرض كرد:

بارالها! اى بخشنده خيرات از چشمه هايش ! و اى نازل كننده رحمت ها از كانی هايش !

و اى روان كننده بركات بر اهلش !

 باران فريادرس از توست و تو فريادرس و پناهى ،

ما خطاكار و اهل گناهيم و تو آمرزش خواه آمرزنده اى ، هيچ معبود به حقى جز تو نيست ،

بارالها!

آسمان را در اين لحظه بر ما سرشار ببار و از باران پى در پى و پرريزش ،

بارانى فريادرس ، گشايش دهنده فراگير، پيوسته ، گوارا، حاصلخيز و فراوان ،

 پرموج ، پرخروش ، ريزان ، تند و سخت ، روان ، سيل آسا، پردامنه ،

لبريزساز چشمه ها و آبگيرها ما را سيراب فرما، بارانى كه بر چهره زمين راه افتاده ،

يكى ديگرى را پيش براند و دانه اى از پى دانه ديگر رسد،

 برقش بى بار و رعدش دروغين نباشد، تا با آن بندگان ناتوانت را نيرو بخشى و

زمين هاى مرده را زنده كنى ، و ارتفاعات تپه ها و بلندى ها را شاداب سازى و

منت هايت را بر ما ببخشايى ، آمين اى پروردگار جهانيان !))

آن بزرگوار نيايش خود را به پايان نبرد مگر اينكه خداى متعال باران پربار آسمان را بر آنان نازل كرد.

اللهم عجل لولیک الفرج