یارب تو کریمی و رحیمی و عطوف

 

یا رب به در تو روســیاه آمده ام 

                          بر درگه تو به اشک و آه آمده ام
اذنم بده راهم بده ای خـالق من                 
                     افکنده سر و غرق گناه آمده ام
عمرم به گناه ومعصیت شد سپری               
                     با بار گنه حضور شاه آمده ام
گم کرده ره و منزل پرخوف وخطر                
                     طی کرده بسوی شاهراه آمده ام
یارب تو کریمی و رحیمی و عطوف              
                     بــا عــذر و اشــتـبـاه آمــده ام
غــفــار توئی صــمـد توئی بـنـده منم            
                     محتاجم و با حال تباه آمــده ام
با بـیـم و امـیـد و حـالـت اســتــغــفـار             
                     با چشم تر و نامه سیاه آمده ام
  یـا رب تــو بــده بـــرات آزادی مـن                     
                     درمـانده مـنم بهر پـنـاه آمـــده ام
من معترفم به جرم و عصیان و گـناه                
                     در بـارگـهت چو پرِّ کاه آمده ام
دریای کــرم توئی و مـن ذره خــاک               
                     با لطف تواینگونه به راه آمده ام
دسـت مـن افـتـاده نـالان تـو بـگـیـر                
                    چون یوسفم و ز قعر چاه آمده ام
یا رب به مـحـمـد و عـلـی و زهـرا                 
                    پهـلوی شکـسته را گواه آمـده ام
حقّ حـسـن و حسـیـن و اولاد حسین            
                    نـومـید مکن که روسیاه آمده ام
بـر نــامــه اعـمـال مـحـبـت نـظـری                
                     بر عمر گذشته عذرخواه آمده ام

 

يا رب....

یا رب تو به فضل مشکلم آسان کن

                          از فضل و کرم درد مرا درمان کن

                                   بر من منگر که بی کس و بی هنرم

                                                             هر چیز که لایق تو باشد آن کن

                                           یا رب نظری بر من سرگردان کن

                           لطفی به من دلشده حیران کن

با من مکن آنچه من سزای آنم

                         آنچه از کرم و لطف تو زیبد آن کن

                                         یا رب به کرم بر من درویش نگر

                                                              در من منگر در کرم خویش نگر

                                             هر چند نیم لایق بخشایش تو

                        بر حال من خسته ی دل ریش نگر

یا رب بر خلق تکیه گاهم نکنی

                             محتاج گد ا و پادشاهم نکنی

                                       موی سیهم سپید کردم به کرم

                                                            با موی سپید رو سیاهم نکنی

                                               یا رب بگشا گره ز کار من زار

                       رحمی که ز عقل عاجزم در همه کار

جز درگه تو کی بودم درگاهی

                          محروم از این درم مکن یا غفار...